Professionele spammers en geinfecteerde computers op het British Telecom (BT) breedband netwerk gaan voortaan automatisch worden gedetecteerd en aangepakt. BT heeft zojuist een nieuw systeem in gebruik genomen dat met behulp van een ’content inspection’ systeem van StreamShield Networks automatisch spam en virus geinfecteerde e-mail in het dataverkeer wordt gevonden en geblokkeerd.

Door het nieuwe systeem kan BT voortaan automatisch zien waar spammers in het eigen netwerk zitten en binnenkomende spam e-mail blokkeren. Op basis van de data die het systeem verzameld kan de abusedesk, accounts van spammers afsluiten en ip-adressen waar spam vandaan komt automatisch blokkeren. Maar ook kan het klanten die ongewild meewerken aan het versturen van spam, doordat hun pc geinfecteerd is, kunnen automatisch worden geidentifceerd en gecontacteerd worden om ze te voorzien van advies om hun pc weer te verschonen van de malware waarmee ze geinfecteerd zijn.

Volgens mij is er voor BT nog geen ISP die zo’n geavanceerd systeem heeft ingezet, al doet het me een beetje denken aan de automatische quarantine die Demon begin dit jaar had gelanceerd voor door virus besmette PC’s.

In Duitsland heeft het Hooggerechtshof geoordeeld dat T-Online alle informatie over gebruikt IP-adressen moet wissen, op verzoek van de klant. De uitspraak komt voort uit een jarenlange juridische strijdt tussen de 33-jarige Holger Voss, die op 21 juni 2002 een sarcastisch bedoelde uitspraak over 11/09 deed en daarvoor een boete van 1500 euro kreeg, nadat justitie zijn gegevens had gevorderd bij T-Online. In hoger beroep werd hij overigens wel van vrijgesproken.

Echter was Holger Voss ook van mening dat zijn privacy door T-Online was geschonden, doordat ze elk gebruik van een IP-adres door hem hadden opgeslagen. Daarom starte hij na de strafrechtzaak een civiele procedure aan tegen T-online, waarin hij eiste dat alle gegevens van door hem gebruikte IP-adressen gewist zouden worden. Als ontknoping heeft nu het Hooggerechtshof hem gelijk gegeven.

Gezien dit een uitspraak van het Hooggerechtshof is, is hiermee een precedent geschept en is nu in principe elke Duitse ISP verplicht om op verzoek van de klant de gebruikgegevens van IP-adressen te wissen. Hierbij is het wel belangrijk om op te merken dat het enkel gaat om dynamisch toegewezen IP-adressen.

Verder is het ook nog eens zo dat op 1 januari 2007 de dataretentiewetgeving in heel Europa van kracht wordt en daarmee er nog veel meer verkeersgegevens moeten worden opgeslagen en daarmee dit arrest niet meer van toepassing lijkt. Dus het is effect van de uitspraak is maar tijdelijk!

Op dit moment bereidt de Europese Commissie een herziening voor van het huidige reguleringskader voor de elektronische communicatiesector. Eind juni 2006 heeft de Commissie een aantal voorstellen gedaan ten behoeve van deze herziening. Het ministerie van Economische Zaken heeft op 9 oktober jl. de Nederlandse conceptreactie hierop naar de Tweede Kamer gestuurd.

Het ministerie van Economische Zaken wil graag de mening horen van alle stakeholders over de voorgestelde veranderingen van dit reguleringskader. Een aantal punten in het herzieningsrapport en de conceptreactie hebben direct betrekking op ISP’s, daar gaat het over spam, veiligheid, netneutraliteit en kwaliteitsbeheersing.

Helaas is de mening van de MKB’ers en vooral de K van klein uit MKB slecht vertegenwoordigd. Daarom hierbij aan jullie de vraag wat jullie van de conceptreactie-onderdelen vinden waarvan ik er hieronder een aantal heb geselecteerd. Ik zal waarschijnlijk aanwezig zijn tijdens een seminar over dit onderwerp, dat op 16 november zal plaats vinden in Den Haag, waar vanuit de markt een reactie kan worden gegeven op de conceptreactie, overigens kan ik een ieder aanbevelen om ook een bezoek te brengen aan het seminar. Waarover hier meer informatie en de mogelijkheid tot inschrijven (gratis!).

Wie commentaar heeft op de punten die hieronder staan, zet het in de comments, zodat ik dat kan meenemen in het seminar op 16 november en waarschijnlijk ook daadwerkelijk de punten in de discussie inbrengen! Dus meld jullie commentaar!

Lees verder »

Voor het eerste zijn er cijfers openbaar gemaakt over het aantal internettertaps dat geplaatst is. De Stichting NBIP (Nationale Beheerorganisatie voor Internet Providers) dat een soort van inkoop-/uitvoercombinatie voor ISP’s wiens netwerk tapbaar moet zijn is, heeft met toestemming van Justitie, gegevens over het aantal geplaatste internettaps openbaar gemaakt. Dit is de eerste keer dat er gegevens over dit deze, door de overheid als staatsgeheim bestempelde, statistiek naar buiten zijn gebracht.

In het jaar 2003 zijn er bij de deelnemers van NBIP, destijds nog 10, totaal 6 internettaps geplaatst, die totaal 18 maanden duurden. In 2006 zijn er 44 deelnemers, waarbij er totaal 31 internettaps zijn geplaatst, die gezamelijke 66 maanden duurden. Daaruit valt op te maken dat het aantal internettaps sinds 2003 nauwelijks is toegenomen.

De volledige gegevens zoals die door NBIP zijn gepubliceerd staan hieronder:

                                 2003      2004      2005      2006 *
Aantal deelnemende providers     10        15        27        44
Geschat aantal eindgebruikers**  750.000   800.000  1.000.000  1.500.000
Aantal getapte eindgebruikers    6         10        15        31
Aantal tapmaanden                18        23        40        66
Begroting NBIP                   €111.000  €167.000  €194.000  €293.000
Gemiddelde NBIP-bijdrage
    per deelnemer                €11.100   €11.133   € 7.185   € 6.659
    per getapte eindgebruiker    €18.500   €16.700   €12.933   € 9.452
    per tapmaand                 € 6.167   € 7.261   € 4.850   € 4.439
Taptoeslag
   per eindgebruiker per jaar    € 0,15    € 0,21    € 0,19    € 0,20

*) De cijfers over 2006 zijn een schatting op basis van actuele gegevens
**) Het aantal eindgebruikers is een schatting

Gezien de deelnemers van NBIP ongeveer één derde van de markt in handen hebben, kan er dus van worden uitgegaan dat er in 2006 zo’n 100 internettaps zijn geplaatst. Daarnaast blijkt ook uit de statistieken van NBIP dat de tapvergoeding die de overheid hanteerd van 13,13 euro, compleet belachelijk is. Op basis van het feit dat er 100 taps zijn uitgevoerd, zou dat betekenen dat het ISP’s gezamelijk 1313 euro per jaar kost om de tapbevelen uit te voeren. Het is overduidelijk dat de werkelijke kosten velen malen hoger zijn!

Overigens wil ik meteen van de gelegenheid gebruik maken om Alex Bik van BIT te feliciteren met het feit dat hij sinds 1 oktober 2006 tot voorzitter van Stichting NBIP is verkozen!

De Kwaliteitsregeling Internetdiensten voor het Onderwijs (KRID), is door ICT~Office overgenomen van de Stichting Beheerorganisatie Kwaliteitsregeling van Internetdiensten. Tegelijkertijd zal de kwaliteitsregeling met bijbehorende geschillenregeling worden verbreed naar andere sectoren en wordt de kwaliteitsregeling daarmee interessant voor meer gebruikers en meer ISP’s.

Op dit moment voorziet de regeling voornamelijk in de behoefte van scholen voor hun keuze voor een ISP. Deze zal nu in eerste instantie verbreed worden naar de zorgsector en het MKB. Waarna deze sector voor sector zal worden uitgebreid. De ISP’s die aan deze regeling deelnemen, verplichten zich hun diensten en de kwaliteit op transparante wijze aan te bieden, waarbij zij instaan voor de functionaliteit en de kwaliteit.

Een mooie ontwikkeling dat de Kwaliteitsregeling Internetdiensten voor het Onderwijs breder wordt ingezet. Ik was al enige tijd benieuwd hoe het stond met de kwaliteitsregeling, het verbaasde me daarbij ook dat binnen Stichting ICT op School waar de regeling uit voortkwam deze nauwelijks bekend was toen ik laatst met een manager van de Stichting sprak. Daarmee is de overname dus ook een logisch gevolg gezien de uitvoering nu door een partij zal worden gedaan die zich hier volledig op kan focussen en geen bijzaak is.

Over de waarborging van de kwaliteit door de kwaliteitsregeling ben ik iets minder te spreken. Er zijn vrijwel geen harde eisen in de criteria (PDF), enkel het feit dat er duidelijkheid moet zijn over bepaalde gegevens en een aantal gedragscriteria. De criteria zijn wel zeer helder en ook volledig, waarbij de focus sterk ligt op internettoegang

Verder zijn de kosten om aan te sluiten bij de kwaliteitsregeling niet mals. De jaarlijks bijdrage bedraagt 1250 euro en de toetsingskosten bedragen 1500 euro.

ECP.NL zal ICT~Office projectmatig gaan ondersteunen in de uitvoering van de kwaliteitsregeling, daarbij naar mijn idee ICT~Office een bureaucratisch bolwerk is, heb ik groot vertrouwen in ECP.NL en respect voor haar voorzitter Arie van Bellen! Dus ik denk ik dat daarmee de uitvoering van de kwaliteitsregeling in goede handen is!

Afgelopen week heeft het kabinet ingestemd met het Beleidskader Elektronische Communicatie (BEC); Nederland in Verbinding om er voor te zorgen dat Nederland haar mondiale positie behoudt en versterkt op het gebied van elektronische communicatie. Het voorstel hiervoor kwam van de ministers Wijn (Economische Zaken) en Nicolaï (Bestuurlijke Vernieuwing en Koninkrijksrelaties).

Dit beleidskader is mede tot stand gekomen op basis van de input die door het ministerie van Economische Zaken werd verkregen via het seminar ‘De toekomst van de elektronische communicatie’,  waar ik vorig jaar zelf ook mijn input voor dit beleidskader heb gegeven.

De bewuste tekst over Netwerkneutraliteit uit: Beleidskader Elektronische Communicatie (BEC); Nederland in Verbinding

Netwerkneutraliteit
Eén van de meest waardevolle fundamentele eigenschappen van het Internet is de end to end koppeling tussen gebruikers op basis van het Internetprotocol. Het komt er op neer dat iedere gebruiker iedere andere gebruiker via het internet een boodschap kan sturen, zonder tussenkomst van de partij (de Internet Service Provider) die toegang biedt tot het net. Door het end to end principe kon het Internet zich ontwikkelen tot een publieke ruimte waar bedrijven en particulieren onderling vrij en transparant communiceren en handel drijven. Het kabinet meent dat in principe klanten van het ene netwerk diensten af moeten kunnen nemen van aanbieders die hun diensten aanbieden op andere netwerken. En dienstenaanbieders moeten hun diensten kunnen aanbieden op netwerken van anderen. De komende jaren zal het belang van een goede waarborging van onbelemmerde end-to-end connectivity toenemen. De ontkoppeling van de toegang tot Internet en toegang tot de diensten over het Internet is voor veel communicatiediensten, zoals chatten en email, de normaalste zaak van de wereld. Het huidige reguleringskader bevat op dit punt echter nog onduidelijkheden, waardoor die ontkoppeling bij sommige diensten in gevaar zou kunnen komen, bij voorbeeld omdat netwerkaanbieders betaling vragen voor sommige diensten of content, of die vertragen of blokkeren als ze van concurrerende aanbieders komen. Indien het end-to-end principe in gevaar zou komen kan dat aanleiding zijn voor de overheid om te interveniëren.

Het volledig document is hier te downloaden.

Bij mijn weten is Nederland het eerste land ter wereld dat zich zo expliciet vóór Netwerkneutraliteit uitspreekt. Nog interessanter is het dat nog geen enkel nieuwsmedium dit heeft gemeld, gezien de felle discussie die er op dit moment wereldwijd heerst.

Via: ECP.NL

Op 2 juni schreef ik dat zowel Casema als Essent Kabelcom in de etalage staan. Op 18 juli werd bekend dat Casema door investeringsmaatschappijen Warburg Pincus en Cinven Group voor 2.100.000.000 euro. Warbus Pincus was op dat moment al eigenaar van Multikabel.

Vandaag werd bekend dat Warburg Pincus en Cinven Group ook Essent Kabelcom hebben overgenomen voor een bedrag van 2.600.000.000 euro. Hierdoor ontstaat mogelijk het grootste kabelbedrijf van Nederland met een totaal van 3.300.000 klanten, waarbij de huidige marktleider UPC (moederbedrijf Liberty Media) 2.200.000 klanten in Nederland heeft.

Overigens vraag ik me af of de overname doorgang kan vinden, gezien de NMa (Nederlandse Mededingingsautoriteit) de overname nog moet goedkeuren, en het is te verwachten dat Liberty Media protest zal aantekenen, daar ze dat ookal deden bij de overname van Casema door Warbug Pincus en Cinven Group.

Nu de gemeenten toch nog een eigen glasvezel netwerk mogen aanleggen, mede dankzij het CDA dat de gemeentelijke glasvezel redde en daarvoor eerst de nek dreigde om te draaien. Komen er in Amsterdam niet één maar zowaar twee glasvezel netwerken.

Het eerste glasvezel netwerk zal van Glasvezel Net Amsterdam CV (GNA) zijn, waar de gemeente Amsterdam en ING aandeelhouder van zijn. Het tweede glasvezel netwerk zal door KPN worden aangelegt, die van de mogelijkheid gebruik maakt dat de straat toch al open ligt en zodoende ze met GNA kunnen ‘meeleggen’. Wat in principe een meevaller voor GNA moet zijn, gezien de kosten tussen beide partijen zullen worden gedeeld.

Het mooiste van dit nieuws is dat er nu dankzij het feit dat gemeenten zelf nog een glasvezel netwerk mogen aanleggen, er straks twee glasvezel netwerken zijn in onze hoofdstad, had dat niet gemogen, dat had er géén volledig glasvezel netwerk in Amsterdam gelegen.

Woensdag lichte Dirk van der Woude, projectmanager van de gemeente hun visie op de concurrentie toe in dagblad Trouw:

De burger krijgt meer te kiezen en dat is alleen maar goed voor de marktwerking. De gemeente vindt het heel belangrijk dat het net er komt. Amsterdam moet terug in de Europese top vijf. Amsterdam wordt zo een topstad met een top datainfrastructuur.

Vandaag is er 6.400.000.000 meter glasvezel in gebruik genomen. Hiervan ligt 900.000.000 meter in Nederland. Het bedrijf Eunetworks, onderdeel van de Global Voice Group, heeft deze immense hoeveelheid glasvezel verzameld door het op te kopen van verschillende noodlijdende bedrijven. Zodoende heeft het voor een fractie van de legkosten die 2.000.000.000 euro hebben bedragen het immense glasvezel netwerk geformeerd.

Eunetworks belooft ‘virtueel oneindigde bandbreedte’ en daarnaast ‘honderd procent failover’. Tevens is de combinatie van ‘long haul’ en ‘last mile’ bijzonder, waarbij het ‘lang haul’-netwerk vijf Europese landen verbindt: België, Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en Nederland en het ‘last-mile’ gedeelte van het netwerk ligt in vijftien Europese steden, waaronder de Nederlandse steden, Amsterdam, Den Haag, Rotterdam en Utrecht.

Op basis van de infrastructuur biedt Eunetworks ook een reeks aan diensten zoals hosting en dataopslag. Welke geleverd worden vanuit (eigen) datacentra in Amsterdam, Dublin en Frankfurst. Eunetworks hoopt dat bedrijven die eigen datacentra over zullen gaan op hun dienstverlening in verband met de betrouwbaarheid en beschikbaarheid.

Salesmanager Henk Huibers licht tegenover Techworld toe:

Veel bedrijven die hun eigen datacentra draaien, vragen zich af of ze nog wel in grote steden moeten investeren. De stroomkosten nemen toe, de koelingbehoeften nemen toe, waarom zouden ze die datacentra nog zelf draaien? Daar komt bij dat bedrijven meer winst kunnen rapporteren naar hun aandeelhouders als ze alles onderbengen in een gehoste dienst.

Vandaag was er uitspraak in een kortgeding dat Stichting BREIN tegen De internetproviders, Essent, KPN, Tiscali, Wanadoo en UPC had aangespannen. Doel van het kortgeding was het verkrijgen van de gegevens van bepaalde klanten van de ISP’s die volgens BREIN zich schuldig hadden gemaakt aan het uploaden van auteursrechtelijk beschermd materiaal.

De rechter oordeelde dat de weigering uit privacy overwegingen terecht was, waarbij het motiveerde dat deze dit ondermeer vond omdat een Amerikaanse bureau de IP-adressen van de vermeende uploaders had verzameld. Daarnaast vond de rechter het overhandigen van de gegevens van de klanten niet in overeenstemming met de Europese privacy wetgeving.

Naast het verwerpen van het geeisde, heeft de rechter ook nog uitgehaald naar Stichting BREIN, waarbij de rechter van mening is dat een consument zijn ‘shared folder’ opensteelt om bestanden te delen en daarbij niet bedacht hoeft te zijn op bureau’s die in opdracht van BREIN de zaken waarmee mogelijk inbreuk op het auteursrecht wordt gemaakt.

Ik ben overigens benieuwd of de recent geintroduceerd wetgeving tegen computercriminaliteit tegen Stichting BREIN gebruikt zou kunnen gaan worden. Dus mocht Stichting BREIN de gegevens van de bewuste klanten alsnog te pakken zien te krijgen, dan kunnen deze klanten aangifte doen van ongeautoriseerd binnendringen van hun computersystemen, zonder dat hierbij een beveiliging is omzeild, waarbij er informatie is gestolen. Daarop staat een gevangenisstraf van 4 jaar.