In het vorige deel van ‘de wanbetaler op zwart’ ging het om vergelijkbare overeenkomsten waar een duidelijke samenhang tussen bestaat. Bij dergelijke overeenkomsten kunnen ook de verplichtingen voor de andere (wel betaalde) vergelijkbare diensten worden opgeschort, zij het dat dit wel naar omstandigheden redelijk moet zijn.

Stel nu dat de klant verschillende overeenkomsten heeft lopen, een hostingpakket en een aantal domeinnamen. Als de klant zijn hostingpakket niet betaalt, mag je in dit geval dan ook je verplichtingen met betrekking tot de domeinnamen opschorten? Ja, in principe wel. Er is sprake van een zodanige relatie tussen jou en de klant dat ook hier voldoende samenhang is. Het is wel aan te raden een dergelijke opschortingsmogelijkheid in je algemene voorwaarden op te nemen.

En hoe zit het met ontbinden?
Als zelfs opschorting geen zoden aan de dijk zet zal de volgende stap ontbinding van de overeenkomst(en) kunnen zijn. Dit kan geheel of gedeeltelijk. Je zult wel eerst de klant in gebreke moeten stellen alvorens de overeenkomst(en) te kunnen ontbinden, tenzij de betalingstermijn al verstreken is of duidelijk is dat de klant toch niet zal gaan betalen. Ook zul je duidelijk de grond(en) moeten aangeven waarop je de ontbinding baseert, in dit geval het uitblijven van betaling. Deze gronden moeten in je algemene voorwaarden opgesomd zijn.

Uiteraard speelt ook hier weer de vraag of de ontbinding redelijk is. Stel dat de klant 5 hostingpakketten heeft en er 3 niet betaalt, mag je dan de andere 2 overeenkomsten ook ontbinden? Als er nog niet veel tijd overheen gegaan is, lijkt het mij niet verstandig een dergelijk paardenmiddel in te zetten. Dit kan anders zijn indien je aan kan tonen dat zelfs na verscheidene aanmaningen de klant maar niet over de brug komt. Een beding in de algemene voorwaarden dat op een dergelijke situatie toeziet zou dit kunnen opvangen. Dat zorgt ervoor dat je sterker staat bij discussies hierover.

Domeinnamen opheffen
Het opheffen van domeinnamen zal via dezelfde weg kunnen plaatsvinden. Lastig wordt het als een klant nog even snel zijn domeinnamen probeert te verhuizen naar een andere hoster. Sidn verbiedt het haar deelnemers om een verhuizing tegen te houden. De domeinnaamhouder is in zijn overeenkomst met Sidn immers nog altijd gerechtigd over de domeinnaam te beschikken. En dus mag hij ook verhuizen. Dit kan worden opgelost door de domeinnaam voor de verhuizing alsnog op te heffen. Sidn geeft deze optie zelfs aan.

Opheffen of ontbinden
Let wel op, het opheffen van domeinnamen is iets anders dan het ontbinden van een domeinnaamovereenkomst. Bij ontbinding eindigt de overeenkomst en bij het opheffen van een domeinnaam blijft deze nog wel bestaan. Het voordeel hiervan is dat je als hoster niet meer voor de domeinnaam hoeft te betalen, maar de klant nog steeds zijn verplichtingen uit die overeenkomst moet nakomen.

Kortom…
Wanneer en hoe je als hoster kunt opschorten, ontbinden of opheffen ligt dus globaal aan twee dingen. Ten eerste: wat heb je in je algemene voorwaarden opgenomen? En ten tweede: was het in de gegeven omstandigheden redelijk om het te doen? De wet is terughoudend bij overeenkomsten en dat schept vrijheid, maar zorgt er ook voor dat voorwaarden getoetst zullen worden aan een vaag begrip als “de redelijkheid en billijkheid”.

Zoals in deel 1 al aan bod kwam is het oppassen bij B2C verhoudingen. Consumenten genieten in Nederland een zekere bescherming die bedrijven vaak niet toekomt. Volgende keer staat deze verhouding met consumenten centraal. Welke bedingen worden zoal onredelijk geacht en hoe zit het nu precies met de zwarte en grijze lijst uit Boek 6.

Dit artikel is geschreven door Kirsten Martens, juridisch adviseur bij ICTRecht.

Vorige week publiceerde ik Een boekje open doen over misstanden bij een webhosting overname, mag dat? (Deel 1), waarin ik uiteen heb gezet onder welke omstandigheden het wel en niet toegestaan is om kritische geluiden te laten horen over de wederpartij bij een overname. In Deel 2 komt aan de orde wat de gevolgen kunnen zijn indien een dergelijke uitlating over de wederpartij onrechtmatig is.

Gevolgen van onrechtmatige uitlatingen
Indien een uitlating over de wederpartij bij een overname niet terecht is dan kan dit onrechtmatig zijn wat in ieder geval kan leiden tot een drietal gevolgen.
Allereerst kan het zijn dat de uitlating strafbaar is (als smaadschrift en in het ergste geval als laster), al zal het in de praktijk niet snel tot een veroordeling komen, al is het natuurlijk ook niet prettig als er aangifte tegen je wordt gedaan.
Een tweede probleem is dat de uitlating als onrechtmatige daad wordt aangemerkt. Daarbij kan men worden veroordeeld tot het vergoeden van de schade en het plaatsen van een rectificatie. Het derde mogelijke gevolg is dat  de onrechtmatige uitlating als contractbreuk kan worden gezien (van het overnamecontract). Ook al is er niks op papier vastgelegd of überhaupt wat over afgesproken. Dit derde gevolg werk ik hieronder verder uit.

De betekenis van geheimhoudingsverklaringen
Eerst nog een opmerking over geheimhoudingsverklaringen. Indien er afgesproken is dat er niets over de overname naar buiten zal worden gebracht en/of men geen mededelingen over elkaar zal doen, dan is men daar in principe aan gehouden. Indien er echter een zwaarder belang is, om toch een boekje open te doen over acties van de wederpartij , dan kan dit de geheimhoudingsverplichting opzij zetten. Ook is er indien men zelf schade lijdt door het handelen van een derde in beginsel de verplichting de schade te beperken. Op die grond kan men er zelfs toe gehouden zijn om de geheimhoudingsverplicht te schenden, op straffe van het verliezen van het recht op (een deel van de) schadevergoeding.

Het is echter raadzaam niet te snel aan te nemen dat de geheimhoudingsverplicht aan de kant kan worden geschoven. Indien men toch besluit om de geheimhoudingsverplichting te schenden, beperk de schending dan tot wat absoluut noodzakelijk is om het gewenste doel te bereiken. Een situatie waarbij het gerechtvaardigd zou kunnen zijn om een geheimhoudingsverplichting te schenden is dat de verkopende partij ten onrechte naar zijn voormalige klanten communiceert dat deze nog steeds aan hem dienen te betalen.

Contractbreuk
De reden dat contractbreuk kan optreden door het doen van een onrechtmatige uitlating komt vooral doordat naast de dingen die je afspreekt, er ook een aantal zaken in het contract besloten liggen, die niet expliciet zijn besproken. Daarbij valt te denken aan het feit dat kopende partij ook daadwerkelijk omzet kan behalen uit zijn investering en dat de verkopende partij om die reden de kopende partij niet in een slecht daglicht mag stellen (tegenover zijn voormalige klant). En zo zijn er nog verschillende andere zaken te bedenken die eveneens in het contract besloten liggen.
Het gevolg van de contractbreuk is in ieder geval dat de onrechtmatig handelende partij de schade die daardoor ontstaan moet vergoeden. Daarnaast heeft de wederpartij in bepaalde gevallen het recht om het contract geheel of gedeeltelijk te ontbinden. Bij een gedeeltelijke ontbinding valt te denken aan een (eenzijdige) verlaging van de overnamesom. Terwijl bij een gehele ontbinding de hele overname wordt teruggedraaid. In dat geval ontstaat er een teruggave verplichting voor beide partijen. Van gehele ontbinding zal enkel sprake kunnen zijn indien de uitlatingen voldoende ernstig zijn.

Gehele ontbinding van het overnamecontract
Bij gehele ontbinding van de overname moet de overgenomen partij de volledige overnamesom terugbetalen, terwijl de overnemende partij met terugwerkende kracht nooit rechthebbende is geweest en dus van rechtswege zijn handelsnaam, klanten, contracten, etc. terug krijgt. De kopende partij heeft daarbij de verplichting om er aan mee te werken dat de verkopende partij weer daadwerkelijk over het geheel kan beschikken.

Praktisch gezien zal het voor de overgenomen partij vaak onmogelijk zijn om zijn bezit terug te nemen en vaak ook onwenselijk omdat deze zijn bedrijfsactiviteiten gestaakt heeft. Er rest in zo´n geval dan ook feitelijk niets anders dan (tegen een fractie van de vorige overnamesom) een nieuw contract te sluiten met de (voormalige) overnemende partij of indien deze dat weigert op grond van ongerechtvaardigde verrijking  een vordering bij de rechter in te stellen, waarbij eveneens maar een fractie van de overnamesom zal kunnen worden verkregen en ook een kostbare en langdurige gang naar de rechter vereist is. Talloze overgenomen ondernemers zijn door gehele ontbinding van het overnamecontract al aan de grond geraakt.

Conclusie: Een boekje open doen over de wederpartij? Denk eerst goed na!
Bij overnames van webhostingbedrijven gaat er relatief vaak wat mis. Zodra hier klanten bij betrokken zijn, wordt er vaak door een van de partijen een boekje open gedaan over de kwalijke praktijken van de ander. Er moet echter een gerechtvaardigd belang zijn om dat te doen. Daarbij gaat het om de noodzakelijke verdediging tegen onterechte beschuldigingen, het belang om klanten (of andere derden, zoals leveranciers) te informeren over de kwalijke praktijken van de ander, echter alleen voorzover de klant er direct belang bij heeft om dit te weten, en het algemeen belang, zoals het blijven voeren van de handelsnaam van het verkochte bedrijf door de verkoper.

Het is echter raadzaam om niet te snel aan te nemen dat er een gerechtvaardigd belang is om kritische geluiden over de wederpartij te laten horen. Blijkt namelijk later dat hiervoor een gerechtvaardigd belang ontbroken heeft, dan kan men gehouden zijn tot het betalen van schadevergoeding, het plaatsen van een rectificatie en zelfs kan het contract ontbonden worden. Vooral dat laatste kan zeer vervelend uitpakken. Indien je dus besluit een boekje open te doen over de wederpartij, overleg dit dan eerst met een (neutrale) derde, het liefst een jurist, voordat je een reactie plaats of probeer alsnog de zaak in der minne te schikken met de wederpartij. Op die manier worden een hoop problemen voorkomen.

Dat de implementatie van de bewaarplicht rommelig verloopt, is de schuld van de overheid en niet van de internet service providers. Dat stelt de digtale burgerrechtenorganisatie Bits of Freedom in de nieuwste editie van haar nieuwsbrief.

Het ontbreekt bijvoorbeeld aan technische specificaties om de gegevens op te slaan. Daardoor voldoen veel internetbedrijven, die onder de bewaarplicht vallen, niet aan de wettelijke bepalingen die zijn opgesteld voor de vernietiging en beveiliging van de opgeslagen persoonlijke informatie, aldus Bits of Freedom (BoF). “Deze hadden natuurlijk vóór de inwerkingtreding van de bewaarplicht opgesteld moeten worden, in plaats van daarna.” Hierdoor groeit de kans op incidenten als datalekken, identiteitsfraude en onrechtmatig snuffelen door de politie komen.

Bovendien klagen de isp’s volgens BoF terecht over het hoge beveiligingsniveau waar aan voldaan moet worden. Met de kritiek reageert de burgerrechtenorganisatie op de nulmeting, een rapport van het Agentschap Telecom dat een week of twee geleden werd gepubliceerd (pdf). Daarin werd de situatie geschetst hoe telecombedrijven op dit moment met de bewaarplicht omgaan.

Elders in Europa
Niet alleen in Nederland is nog altijd weerstand tegen de bewaarplicht. Ook binnen politieke kringen in Brussel bestaan twijfels over het nut en de manier waarop de regels op nationaal niveau zijn ingevoerd. Zo diende de werkgroep European Data Protection Authorities half juli nog een protestbrief in bij de Europese Commissie over deze Europese richtlijn. De richtlijn zou onder meer te weinig rekening houden met de praktijksituatie van isp’s, bijvoorbeeld over hoe data bewaard en aangeleverd zou moeten worden. De werkgroep roept de Europese Commissie op om de richtlijn nog eens kritisch tegen het licht te houden als deze wordt geëvalueerd.

Het blokkeren van illegale goksites via internetproviders en via banken en creditcardmaatschappijen is een geoorloofd en effectief middel om illegale internetkansspelen aan te pakken. Dat staat in het rapport van de Adviescommissie kansspelen via internet dat maandag is gepubliceerd.

De commissie is vorig jaar door minister Hirsch Ballin van Justitie in het leven is geroepen om de regulering van kansspelen via internet te onderzoeken. In het rapport, dat vorige maand aan de minister werd aangeboden, adviseert de commissie om alleen pokeren via internet te legaliseren. Andere vormen van kansspelen zouden verboden moeten blijven.

Op dit moment zijn er talloze websites waar Nederlanders een gokje kunnen wagen. De uitbaters van die sites zijn heel lastig aan te pakken omdat ze vaak in het buitenland zijn gevestigd. Daarom stelt de adviescommissie voor om ‘het verkeer tussen een aanbieder van illegale internetkansspelen en het Nederlandse publiek te blokkeren’.

Het dataverkeer met een Nederlandse speler verloopt immers via een keten van internetbedrijven die eindigt bij de Nederland gevestigde internet service provider van die speler, zo is in het rapport (pdf) te lezen. Lees verder »

In de webhostingbranche zijn overnames aan de orde van de dag. Helaas ontstaan er ook met enige regelmaat conflicten tussen de partijen betrokken bij de overname. Dat kan komen doordat na de overname blijkt dat de verkopende partij er een bende van heeft gemaakt of zelfs helemaal niet te goeder trouw blijkt te zijn.  Problemen  ontstaan ook vaak doordat er geen goede afspraken zijn gemaakt tussen partijen of deze niet goed zijn vastgelegd.

Wanneer overnames fout gaan zijn klanten vaak het kind van de rekening van de problemen die ontstaan. Klanten beklagen zich dan op hun beurt op ervaringensites of fora. Vaak is daarna de beer los en wordt vaak door één of beide bij de overname betrokken partijen een boekje open gedaan over de praktijken van de wederpartij (dit kan zowel de verkopende als de overnemende partij zijn). Vaak gaat het om beschuldigingen van het “stelen” van klanten door de verkopende partij, het niet betalen van de overnamesom of lijken in de kast bij het overgenomen bedrijf.  De vraag is alleen of men die beschuldigingen wel mag uiten!

Onwaarheden zijn altijd onrechtmatig (en vaak ook strafbaar)
Indien de beschuldigingen volstrekt onwaar zijn en puur worden geuit om de ander te schaden, dan is de vraag snel beantwoord. Nee, dat mag niet, dat is dan zonder twijfel een onrechtmatige daad en is ook nog eens strafbaar als laster.

Wanneer mag je een boekje open doen over de wederpartij?
Allereerst is het de vraag welk belang gediend is met het openbaar maken van de beschuldigingen. Er zijn daarbij drie gerechtvaardigde belangen die ermee gediend mogen zijn.

Ter noodzakelijke verdediging
Het sterkste belang is ter noodzakelijke verdediging, als je zelf wordt aangevallen (door beschuldigingen van de andere partij), moet je je zelf kunnen verdedigen. Je hoeft niet lijdelijk toe te zien hoe je naam door het slijk wordt gehaald. Dit kan bijvoorbeeld door met feiten de beschuldigingen van de ander te ontkrachten of door met feiten en omstandigheden aan te tonen dat de ander zich juist zelf schuldig maakt aan de verboden praktijken waarvan zij jou een verwijt maakt). Een en ander moet wel in verhouding staan. Een beschuldiging dat de je administratie niet op orde was, mag je niet pareren door te roepen dat de ander veroordeeld is voor oplichting.

Het informeren van (overgenomen) klanten of andere derden
Het tweede belang is het waarschuwen van je nieuwe klanten (of andere derden, zoals leveranciers) voor de praktijken van de vorige eigenaar, voorzover dat relevant voor de klant is. Indien bijvoorbeeld de verkopende partij aan klanten meldt dat ze nog steeds klant bij hem zijn en niet bij de overnemende partij of dat daar gerede aanleiding voor bestaat dan lijkt het mij geoorloofd dat klanten worden geïnformeerd over de situatie.

Daarbij mogen feiten en omstandigheden worden aangedragen om dat te onderbouwen. Per saldo is het natuurlijk zo dat door de (verwachte dreigende) mededeling van de partij die eerder zijn bedrijf inclusief klanten verkocht heeft verwarring ontstaat. Die verwarring is enkel weg te nemen met duidelijke feiten en argumenten. Het omgekeerde is bij dit voorbeeld ook mogelijk. Indien alleen de colocatie klanten zijn verkocht en de overnemende partij schrijft ook de dedicated klanten van de verkopende partij aan. Er kunnen natuurlijk meer redenen zijn waarom het van belang kan zijn om klanten te informeren.

Het algemeen belang
Het derde belang dat het rechtvaardigt om een boekje open te doen over de wederpartij is het algemeen belang. De eisen hiervoor zijn het zwaarst. Het gaat hier namelijk niet om de directe belangen van derden, maar feitelijk om het belang van een ieder om gewaarschuwd te worden. Dit kan bijvoorbeeld het geval zijn indien de kopende partij alle verplichtingen van de verkopende partij heeft overgenomen (inclusief schulden), maar naar schuldeisers van de verkopende partij dit juist ontkent. Een ander voorbeeld is dat de verkopende partij onder de (verkochte) handelsnaam toch activiteiten blijft ontplooien, waardoor er verwarring ontstaat met welk bedrijf er zaken wordt gedaan. In deze gevallen kan het gerechtvaardigd zijn om in het algemeen belang een mededeling te doen.

Zwaardere eis als beschuldigingen op een forum geuit worden.
In alle gevallen moet er een gerechtvaardigde reden zijn om een beschuldiging in de openbaarheid te brengen. Maar dit geldt zeker als een beschuldiging bekend gemaakt wordt via een forum. Een reden kan zijn dat men niet de gegevens van alle personen die men wil bereiken heeft en dat men via de plaats waar het wordt gepubliceerd veel van die mensen kan bereiken. Het in het wilde weg plaatsen van beschuldigingen op verschillende fora is in veel gevallen echter niet rechtmatig.

In normale (zakelijke) conflicten, waarbij de belangen van derden of het algemeen belang niet in het geding zijn, is een boekje open doen niet toegestaan. Denk bijvoorbeeld aan onenigheid over de uitleg van condities in het contract, bijvoorbeeld dat minimaal 80% van het klantenbestand moet blijven, waarbij de ene partij zegt dat het over een percentage van de omzet gaat en de ander dat het gaat om een percentage van het aantal klanten of het simpelweg niet betaald krijgen van de overnamesom. Voor dit soort conflicten is een gang naar de mediator of rechter de geëigende weg.

In deel 2 dat volgende week wordt gepubliceerd, beschrijf ik de consequenties van het onrechtmatig een boekje open doen over een webhosting overname.

Update: Arnoud Engelfriet wijst er in de comments terecht op dat indien er geheimhouding overeengekomen is, dat er dan sprake zal zijn van contractbreuk. In deel 2 besteed ik aandacht aan de contractuele kant, waarbij ook de gevolgen van geheimhoudingsbepalingen aan bod komen.

Als een klant met wie je een hostingcontract hebt afgesloten zijn rekening niet betaalt, kun je hem vragen om dat alsnog te doen. Als beleefd vragen niet helpt, kun je hem aanmanen en daarna via de rechter tot betaling verplichten. Die route is echter langdurig en onzeker. Er is echter nog een andere manier: het opschortingsrecht. Dit houdt in dat wanneer een klant niet betaalt voor zijn hosting, je het recht hebt om bijvoorbeeld de toegang tot zijn website te blokkeren. Het idee is dat je hiermee pressie kan uitoefenen op de klant om zijn rekening alsnog te voldoen.

Opschorten is wel een zwaar middel, zeker bij websites of e-maildiensten. Wees er dus voorzichtig mee.

Wat is ‘opschorten’ en hoe doe je dat?
Opschorten wil zeggen dat je een dienst niet of niet meer volledig levert. Je zou kunnen zeggen dat dit bij hosting inhoudt dat je de website van de klant mag afsluiten, echter dit kan op vele manieren. Je kunt bijvoorbeeld de login van de klant uitschakelen maar de site zelf laten werken, of juist de gehele site redirecten naar een “Account Suspended” pagina. Je kunt de e-mail laten werken of laten bouncen. Of wel e-mail laten ontvangen maar het verzenden blokkeren.

Opschorten is niet zonder risico: als achteraf blijkt dat dit niet terecht was, moet je  schadevergoeding betalen. En dat kan flink oplopen, ook als je een aansprakelijkheidsbeperking in je algemene voorwaarden hebt opgenomen. Onterecht opschorten is namelijk een vorm van “opzettelijk” handelen, waarvan je de aansprakelijkheid niet mag beperken.

In principe ben je vrij in de keuze hoe je wilt opschorten, maar je moet daarbij wel altijd rekening houden met de redelijke belangen van de klant en de hoogte van de wanbetaling.

Wat is redelijk?
Het is niet aan te raden om de site van de klant geheel op zwart zetten als deze 1x de BTW is vergeten te betalen. E-mail van klanten laten bouncen is zelden verstandig.

En als de klant meerdere hostingcontracten heeft? Kan je de verplichtingen uit alle andere lopende contracten dan ook opschorten? Dat ligt eraan. Het is in deze situatie van belang dat er ten eerste een verband moet zijn tussen de betalingsverplichting van de klant en de verplichting die je wilt opschorten. Ten tweede moeten de opschortingshandelingen in redelijke verhouding tot het niet-betalen staan. Als de klant bijvoorbeeld twee vergelijkbare hostingpakketten heeft, dan zou je beide websites “op zwart” kunnen zetten wanneer de rekening van één pakket niet betaald wordt. Maar let op. Wanneer pakket 1 slechts een contract betreft van € 50,– per maand en dit bedrag eenmalig niet is betaald, is het onredelijk om het andere pakket ter waarde van € 200,– per maand op te schorten.

Of als onder pakket 1 een website wordt gehost waarop nauwelijks activiteiten plaatsvinden, is het een slecht idee de toegang tot de website onder pakket 2 te blokkeren als blijkt dat de  klant daarmee zijn voornaamste inkomsten genereert.

De opschorting mag in principe zolang duren tot de klant zijn rekening heeft betaald. Deze blijft zijnerzijds gewoon verplicht om zijn lopende verplichting te voldoen. Hij moet dus ook betalen voor de periode dat je de website opgeschort hebt. Eventueel kun je ook af- of aansluitingskosten in rekening brengen. Maar ook hier geldt: dit moet wel redelijk zijn in de gegeven omstandigheden.

Hoe zit dit bij verschillende diensten?
In de voorgaande voorbeelden ging het om contracten die over eenzelfde dienst gaan. Tussen dergelijke contracten bestaat, zoals hierboven beschreven, een zekere samenhang. Stel nu dat de klant twee verschillende contracten heeft lopen, één voor hosting en één voor een domeinnaam.

Als de klant zijn hostingcontract niet betaalt, mag je in zo’n geval dan ook je verplichtingen met betrekking tot de domeinnaam opschorten? Hoe zit het met het opheffen van de domeinnaam bij wanbetaling? Hierover meer in deel 2 volgende week.

Dit artikel is geschreven door Kirsten Martens, juridisch adviseur bij ICTRecht

In wat een van de grootste anti-piracy acties ooit wordt genoemd is voor meer dan 120 terabytes aan illegale content in beslag genomen in Bulgarije. Vier vermeende illegale websites zijn inmiddels afgesloten : nanoset.net, rapidadd.com, 4storing.com en afasta.com.

Via deze sites  werden illegaal boeken, films, games, muziek en software verspreid. Naar schatting werd met de illegale activiteiten ruim 2,5 miljoen euro verdiend. Eind juli werden diverse Bulgaarse isp’s  waar de piraten hun spullen hadden ondergebracht door de politie vereerd met een bezoek. Daarbij werden servers en storagesystemen met een capaciteit van meer dan 120 terabytes in beslaggenomen.

Internetpiraterij is een groot probleem in Bulgarije. Er wordt haast niet legaal gedownload. Drie van de top vijf van meest bezochte websites Bulgaarse, zijn inbreukmakende diensten, volgens de politie.

Het gebruik van cookies wordt volgend jaar drastisch aan banden gelegd. Tot eind vorige week hadden marktpartijen de mogelijkheid om hun mening te geven over de concepttekst voor het wetsvoorstel dat in 2011 in moet gaan.

Volgens de Europese richtlijn die vorig jaar is aangenomen, dient een website gebruikers voorafgaand ‘op een duidelijke en nauwkeurige wijze te informeren omtrent de doeleinden waarvoor men toegang wenst te verkrijgen tot de desbetreffende gegevens’. Ook moet de gebruiker om toestemming worden gevraagd.

Tegen de richtlijn is vooral van advertentiebedrijven veel kritiek gekomen omdat ze vrezen dat gebruikers voor het bezoek aan tien websites gemiddeld al gauw honderd keer toestemming moeten geven. Maar volgens het ministerie van Economische Zaken is dat argument volledig uit zijn verband getrokken.

Privacy
De overheid wil met de nieuwe richtlijn de privacy van de burger waarborgen. “De consultatieronde die onlangs is afgesloten was erop gericht om van het bedrijfsleven te horen hoe de richtlijn zo kan worden omschreven dat het ook praktisch werkbaar en uitvoerbaar is”, legt een woordvoerder van het ministerie van EZ desgevraagd uit.

Het is niet praktisch om bij iedere cookie een pop-up te verlangen waarmee toestemming kan worden gegeven. Toestemming kan ook via browserinstellingen worden gegeven, reageert het trio BBned, Online en Tele2 (BOT). “In de Memorie van Toelichting dient nader te worden toegelicht dat met de regeling niet wordt beoogd verplichtingen voor isp’s te creëren in de vorm van een rol als poortwachter.”

Meldplicht
Overigens is de nieuwe cookiewetgeving niet het enige nieuwe element in de wetgeving die alle lidstaten moeten inplementeren. Ook komt er een zorgplicht die ervoor zorgt dat alleen gemachtigd personeel van internetproviders toegang heeft tot beveiligde klantgegevens. En er komt een meldplicht voor de hele telecomsector voor alle incidenten waarbij klantgegevens op straat komen te liggen.

De Europese richtlijn (pdf) dient uiterlijk op 25 mei 2011 omgezet te zijn naar nationaal recht. De OPTA is het orgaan dat gaat toezien op de naleving van de nieuwe regels.

Het Openbaar Ministerie (OM) is nog teveel bezig met het opsporen en vervolgen van downloaders van kinderporno, in plaats van de producenten en verspreiders. Dat meldt het OM in het jaarverslag van 2009 dat donderdag werd gepubliceerd.

Hierdoor blijven de producenten en verspreiders van kinderporno nog te vaak ongemoeid. Volgens het OM kampt de politie met een capaciteitsprobleem bij de bestrijding van kinderporno. Afgelopen jaar groeide het aantal rechercheonderzoeken naar kinderporno in Nederland naar 350. Door de drukte blijven er echter nog honderden zaken op de plank liggen, aldus het OM.

De werkvoorraad is in de loop van het jaar zelfs gegroeid, omdat de aanpak van kinderporno een hogere prioriteit heeft gekregen. Bovendien zijn creditcardmaatschappijen de ip-adressen van individuen die met een creditcard via internet porno kopen aan opsporingsdiensten gaan doorgeven. Ook komen via zowel het particuliere als het politiemeldpunt cybercrime steeds meer meldingen binnen over het lastigvallen van kinderen en jongeren via webcam- en hacktechnieken.

Cijfers laten echter zien dat het aantal veroordelingen in 2009 met 235 het laagste was in de afgelopen vijf jaar.

Het rommelt behoorlijk in de wereld van Usenet. Eén van de grootste Usenet index-sites Newzbin.com is sinds enkele dagen offline.

De beheerders hebben newzbin.com en newzxxx.com offline gehaald na juridische stappen van de internationale filmorganisatie Motion Picture Association. “Spijtig genoeg heeft de Newzbin-website zijn deuren moeten sluiten als gevolg van een rechtszaak tegen ons”, zo staat er op de site.

Voor verdere uitleg wordt verwezen naar een blog waar staat dat Newzbin een voorlopige rekening van juridische kosten heeft gekregen van 230.000 pond (circa 270.000 euro). En de kosten zullen nog fors stijgen omdat de officiële uitspraak nog moet volgen, aldus The Register.

Vorige week werd van Newzbin ook de broncode gestolen waarmee het mogelijk wordt om soortgelijke sites met NZB-zoekmachines te maken. Of het uitlekken van de broncode verband houdt met het op zwart gaan van de site, is niet bekend.

Ook stichting Brein heeft al enige tijd zijn pijlen gericht op Usenet-sites. De auteursrechtenorganisatie is nog in een rechtszaak verwikkeld met de commerciële Usenet-provider News-Service Europe (News-Service.com).