Internetbedrijven die zijn aangesloten op de Belgische Internet Exchange BNIX krijgen vanaf deze maand een verbinding die tot vijf keer sneller is. Dit komt door een nieuw netwerk dat in gebruik wordt genomen.

Met het nieuwe netwerk wil BNIX-beheerder Belnet voorbereid zijn op de verwachte toename van het internetgebruik in België. Ook de groei in het aantal deelnemers heeft geleid tot het besluit voor de aanleg van het nieuwe netwerk.

Belnet verwacht binnen drie jaar een verdubbeling van het aantal internetgebruikers in België. Het nieuwe netwerk is hierop voorbereid omdat het meer capaciteit en stabiliteit biedt en volledig redundant is, aldus een verklaring van de BNIX.

Gedurende de afgelopen maanden is het netwerk uitgebreid getest door de 43 bij de BNIX aangesloten partijen. Op de BNIX zijn onder meer grote providers als Belgacom en Telenet aangesloten, maar ook bedrijven als Dexia en het Vlaamse omroepbedrijf VRT.

Switches
Het nieuwe netwerk bestaat uit twee grote krachtige Force 10-switches van Zycko die elk een capaciteit hebben van 3,5 terabit per seconde. Dat is bijna vijf keer zo snel als in de oude situatie. Bovendien, voegt BNIX eraan toe, is de nieuwe apparatuur tot 45 procent zuiniger dan de huidige hardware en is er 53 procent minder koeling nodig.

Het nieuwe BNIX-platform is volledig redundant en bestaat uit een deel dat is gevestigd in het datacenter van Level 3 in Evere. Het andere deel van het netwerk is gevestigd in het datacenter van Interxion in Zaventem.

In Nederland kwam Buma/Stemra enkele weken geleden met het voorstel om via providers filesharing abonnementen aan te gaan bieden. De Belgische collega Sabam wil zelfs nog een stapje verder en wil dat providers gaan betalen voor het downloaden door hun abonnees. De rol van een provider vergelijkt Sabam met die van een kabelaar die televisiekanalen doorgeeft.

Volgens Sabam is de Europese richtlijn die stelt dat providers niet aansprakelijk zijn voor wat ze doorgeven achterhaald. Internetproviders hebben veel nieuwe abonnees gekregen, terwijl de omzet van de muziekindustrie in België gehalveerd is. Tel daar nog eens het feit bij op dat er via internet veel muziek wordt uitgewisseld brengt Sabam tot de conclusie dat het geld van muzikanten in de zakken van providers verdwijnt.

Wat Sabam wil is een collectief akkoord met providers voor de doorgifte van muziek. De rol van een provider is volgens Sabam niet anders dan die van een kabelaar die televisiekanelen doorgeeft. De muziekindustrie in België heeft het helemaal begrepen hoe het internet werkt.

Vrijwel gelijktijdig schaffen de Belgische internet monopolisten duopolisten Belgacom en Telenet de datalimieten op de duurste abonnementen af. Eerst kondigde Telenet het datalimiet van het grootste internet abonnement naar 250GB te verhogen. Enkele dagen later kondigde Belgacom aan één abonnement zonder datalimiet aan te gaan bieden. Waarna Telenet binnen de kortste keren ineens ook een datalimiet vrij abonnement aanbied.

Voor veel Belgische internetters is dit een verademing. Tegelijkertijd laat het ook zien hoe Belgacom en Telenet elkaar in een ijzeren wurggreep houden en de Belgische internet markt verdelen. Door het gebrek aan een sterke derde speler op de Belgische internetmarkt hebben de duolisten vrij spel, maar zodra de één beweegt reageert de ander onmiddellijk ook.

Het feit dat Microsoft klaagde over de datalimieten heeft mogelijk ook een rol gespeeld bij de afschaffing er van. Xbox 360 gebruikers die online films huren in de Zune store gaan al snel over hun datalimiet heen en moeten dan flink bijbetalen. Belgacom en Telenet hebben daarentegen ook een eigen video-on-demand diensten, waarvan het dataverkeer niet meetelt voor de datalimiet. De Belgische overheid stelde daarop een onderzoek naar de datalimieten in. Ondanks het feit dat beide duopolisten zich van gespierd taalgebruik bedienden in reactie op de klacht, schaffen de duopolisten hun datalimieten twee maanden later toch af.

Het goedkoopste datalimiet vrije abonnement kost bij Belgacom 56 euro per maand en bij Telenet 61,32 euro per maand. De kleinere Belgische aanbieder EDPNet is onder deze prijs gedoken met een datalimiet vrij abonnement voor 34,95 euro per maand.

In België is een wet goedgekeurd die providers verplicht om goksites die zonder vergunning opereren te blokkeren. Deze blokkade moet volgens Tweakers.net op 1 januari 2011 actief worden. De werd werd in maart aangenomen en is inmiddels goedgekeurd door de Belgische koning, waarmee deze actief wordt.

Het is nu aan de staatssecretaris om een lijst op te stellen met toegestane websites. Met name populaire buitenlandse pokersites, mnaar ook goksites voor sportwedstrijden zullen geblokkeerd gaan worden wanneer het filter actief wordt.

Goksites die vanuit België opereren en een vergunning krijgen, mogen volgens de nieuwe wet wel online kansspelen gaan aanbieden. Aanbieders moeten wel eerst een identiteitscontrole uitvoeren en deelnemers moeten 21 jaar of ouder zijn. ook moet de goksite al een bestaande casino- of autiomatenvergunning hebben.

Hoe de blokkade opgezet wordt is momenteel niet bekend. Providers zullen waarschijnlijk een blokkade op DNS-niveau uitvoeren die door gebruik te maken van bijvoorbeeld openDNS makkelijk te omzeilen is.

Begin december verscheen in België het bericht, dat daar per maand 80 nieuwe webwinkels worden geopend. Dat vond men schijnbaar veel, want bijna alle kranten schreven er over.

Als ik zoiets lees, roept dat bij mij de vragen op hoeveel webwinkels wij hebben en hoeveel er per maand bijkomen. Om met dat laatste te beginnen. Ik vermoed dat wij een lagere groei kennen. Omdat ons internetgebruik voorloopt op de zuiderburen hebben we de grootste groei al gehad.

De eerste vraag, hoeveel webwinkels we hebben bleek lastiger te zijn dan ik dacht. Er zijn enkele organisaties waar online winkels zich kunnen aansluiten, maar ze hanteren verschillende definities. Het aantal van “ruim 20.000” dat ik meerdere keren las is dus een schatting.

Ik begon met de vraag hoeveel webwinkels er zijn en ik bleef zitten met de vraag wat is nou een webwinkel. Een vraag waar ik al eerder mee te maken heb gehad.

Begin 1996 had ik bij de voorloper van Planet Internet twee grote klanten. De eerste was een beleggingsmaatschappij, de ander een rederij. Allebei behoorden ze in Nederland tot de pioniers op het gebied van internet en ze hadden leuke ideeën om de websites aantrekkelijker te maken.

Regelmatig kwam ik bij deze klanten langs en spraken we in projectteams over de volgende stappen. Op een moment kwamen ze allebei met het idee een online winkel te starten.

De beleggingsmaatschappij wilde tegen betaling beleggingsadvies verstrekken. Een nieuwsbrief die kon worden gedownload na invullen van de per post toegezonden gebruikersnaam en wachtwoord. Bij de webwinkel zou men op termijn ook rechtstreeks afspraken kunnen maken met adviseurs.

Er is een projectplan voor geschreven en dat is direct door de directie afgeschoten. Het was niet toegestaan een online winkel te beginnen. Die was er offline ook niet want dat paste niet bij het sjieke imago van de organisatie. Te veel doen met internet, zoals afspraken maken, zou trouwens wel eens de klanten en adviseurs kunnen afschrikken. Enkele maanden later werd het internetteam ontbonden en de online activiteiten bleven jaren beperkt tot een statische website.

De internet team bij rederij dacht aan een webwinkel om zo merchandise en ander klein spul effectiever door de personeelsvereniging te laten verkopen. Dat simpele plan is goedgekeurd en leverde veel ervaring en enthousiasme op. Het heeft zelfs uiteindelijk de basis gelegd voor de complete online verwerking van vracht. De eerste server voor die orderverwerking noemden ze trouwens webtoko.

De Belgische minister van Economische Zaken Vincent van Quickenborne start een onderzoek naar de datalimieten die de grootste isp’s in België nog altijd hanteren. Mogelijk is er sprake van concurrentievervalsing.

De grootste providers in België, Telenet en Belgacom, beperken hun klanten nog altijd met datalimieten. Gemiddeld kunnen Belgische internetgebruikers niet meer dan 11 tot 30 GB per maand aan data binnenhalen.

Eerder dit jaar diende Microsoft een klacht bij het ministerie van Economische Zaken in omdat de datalimieten een nadelig effect hebben op diverse downloaddiensten zoals Xbox Live, iTunes, Youtube.com en online videotheken.

Volgens Microsoft is er sprake van concurrentievervalsing omdat de genoemde internetproviders het merendeel (circa 90 procent) van de consumentenmarkt bedienen en tegenwoordig ook digitale tv-diensten aanbieden, waaronder ook video-on-demanddiensten.

De minister heeft nu toegezegd dat er een onderzoek komt naar de datalimieten en het mogelijke monopoliemisbruik. Bij het onderzoek zullen ook de Belgische mededingingsautoriteit en de Vlaamse telecomwaakhond BIPT betrokken worden, schrijft Het Belang van Limburg.

Toch lijken Telenet en Belgacom voorlopig niet van plan om iets aan de datalimieten te doen. Een woordvoerder van Telenet reageert in de krant enigszins verbaasd over de ontstane ophef. “Ongelimiteerd downloaden heeft ook zijn gevolgen. Ik stel het als volgt voor: wat heb je eraan als iedereen zijn zwembad vult, maar er daardoor geen water meer is om te douchen?”

Veel Nederlandse providers richten zich niet alleen op hun thuismarkt maar ook op de markt van hun zuiderburen. Op hun beurt zijn een groot aantal Belgische providers ook actief in Nederland. Omdat de Nederlandse en Belgische (of specifieker de Vlaamse) markt veel met elkaar gemeen hebben is het voor een provider relatief gemakkelijk om zich, naast de thuismarkt, ook te richten op de markt van de buren. Sommige providers benaderen de Nederlandse en Belgische markt zelfs niet als individuele markten maar beschouwen het als één integrale markt. Maar kunnen beide markten wel als één markt worden beschouwd?

Het jaarverslag van DNS.be bevestigde wat waarschijnlijk elke ISPam-lezer al wist: Nederlandse providers doen graag zaken over de grens. Van alle bedrijven die gerechtigd zijn om een .be-domein te registreren komt namelijk 15% uit Nederland (52% komt uit België). De cijfers van DNS.be geven een indicatie van het aantal Nederlandse providers dat actief is op de Belgische markt. Het werkelijk aantal is waarschijnlijk veel hoger. Sommige providers registreren hun domeinnamen tenslotte via een tussenpersoon en niet direct bij DNS.be. Niet alleen Nederlandse providers doen zaken over de grens. Hetzelfde geldt voor Belgische webhosters. Uit een onderzoek dat ISPam eind augustus publiceerde bleek dat één op de tien hostingproviders op de Nederlandse markt afkomstig is uit België.
Lees verder »

Door acht Belgische organisaties is onder de naam “Bewaar Je Privacy” een campagne gestart tegen de komst van de bewaarplicht. De initiatiefnemers brengen 6 redenen naar voren waarom de bewaarplicht niet in België zou moeten worden ingevoerd. De voornaamste reden is dat de bewaarplicht een grove schending van éénieders recht op privacy oplevert.

De initiatiefnemers wijzen er op dat een bewaarplicht een serieuze schending van het recht op prviacy oplevert en elke burger als potentieel gevaarlijk wordt gezien. Daarnaast verstoort een bewaarplicht het beroeps- en verschoningsrecht van arsten, advocaten, journalisten, geestelijken, politici en activisten. Als laatste argument stellen de initiatiefnemers dat de noodzaak van een bewaarplicht in België noch in de rest van Europa is aangetoond. Onder de acht initiatiefnemers van de campagne zijn mensenrechten organisaties, verenigingen van journalisten, de Vlaamse en Waalse balies, artsenvereniging en de vereniging van telecom en internet klanten (Tik vzw).

De campagne is er vooral toe gericht om Belgische politici er van te overtuigen, dat de bewaarplicht in Belgie niet moet worden ingevoerd. Een petitie maakt daarom onderdeel uit van de campagne. Vooralsnog is de petitie met amper 262 handtekeningen nog nauwelijks ondertekend. Net als een eerdere Europese petitie tegen de bewaarplicht lijkt het er op dat de bewaarplicht ook de Belgische burger nauwelijks bezig houdt. Wij Nederlanders zijn als het om privacy gaat geen haar beter.

België krijgt vanaf 1 januari volgend jaar een eigen Computer Emergency Response Team (CERT). Na ruim vijf jaar lang discussiëren komt er eindelijk een centrum van waar uit cyberaanvallen moeten worden bestreden.

De laatste maanden van het jaar is het academische netwerk Belnet een gespecialiseerd overheidsteam aan het vormen dat computervirussen en andere bedreigingen moet gaan bestrijden.

Vanaf 1 januari 2010 moet het CERT, in België ook de ‘internetbrandweer’ geheten, operationeel zijn. Dat heeft de Belgische minister van Ondernemen en Vereenvoudigen dinsdag bevestigd, schrijft de krant De Standaard.

“Die pompiers komen snel tussenbeide bij een aanval, voordat een cyberaanval zich op grote schaal kan verspreiden. Bij grote internetproblemen coördineert deze cel ook de acties tussen de verschillende hostingbedrijven en telecomoperatoren, net zoals bij rampen een gouverneur de coördinatie op zich neemt”, legt de Belgische parlementariër Roel Deseyn uit. Hij is één van de voorstanders van het CERT.

Bij de zuiderburen wordt al zeker sinds 2004 gesproken over de totstandkoming van een CERT. Er is lange tijd onduidelijkheid geweest over welke instanties waarvoor verantwoordelijk zijn. Het CERT komt onder toezicht van het Belgisch Instituut voor Postdiensten en Telecommunicatie (BIPT). De federale overheidsdienst voor ict, Fedict, leidt het hele project. Aan Belnet is de opdracht gegeven om een team van mensen te vormen die het CERT moeten gaan leiden.

In Nederland is bestaat sinds juni 2002 het Govcert, dat overheidsinstellingen waarschuwt en helpt bij digitale bedreigingen. Voor de gewone Nederlandse internetter is er sinds enkele jaren de Waarschuwingdienst.

Een .com-, .net-, .tel-domeinnaam of andere gTLD in eigen land registreren zonder reseller, was tot nu toe niet mogelijk voor Belgen. België had tot nu toe namelijk geen enkele ICANN accredited registrar. Daar is nu verandering in gekomen nu bNamed als eerste Belgische onderneming door ICANN is geaccrediteerd is.

De ICANN accreditatie geeft veel flexibiliteit. Zo kan bNamed zelf beslissen welke Whois informatie wordt getoond, iets dat vooral voor resellers een voordeel is, stelt Bart Mortelmans, managing director van bNamed. Ook kan bNamed zelf bepalen hoe transfer e-mails eruit komen te zien en wordt het mogelijk om het papierwerk van fax-transfers in het Nederlands en Franstalig op te stellen. Voorheen moest dit altijd in het Engels, omdat de controle van de formulieren in de Verenigde Staten gebeurde.

Ondanks dat Belgie nu één ICANN accredited registrar heeft, loopt het land nog steeds flink achter op de buurlanden. Nederland telt 7 ICANN accredited registrars, Frankrijk 14, Duitsland 24 en ook Luxemburg heeft één ICANN accredited registrar. Het feit dat België achterloopt op haar buurlanden is niet verbazingwekkend. De Belgische webhostingmarkt wordt grotendeels bedient door buitenlandse partijen. Dit blijkt ook uit de statistieken van het .be-registry DNS BE.