In 2009 zal er ongeveer 13 Tbps via trans-Atlantische onderzeese kabels worden verzonden. De komende jaren zal de behoefte aan trans-Atlantische bandbreedte sterk toenemen en in 2015 meer dan verdrievoudigd zijn tot 61 Tbps. Dat is een probleem, want volgens TeleGeography is er op dit moment maar 39 Tbps aan trans-Atlantische capaciteit beschikbaar. In 2014 ontstaat er daardoor al een capaciteitstekort. Of zou dit door het gebruik van Content Delivery Networks (CDN’s) kunnen worden voorkomen?

Enkele jaren geleden was er juist nog sprake van een enorme overcapaciteit. Tussen 2000 en 2003 werden er 6 onderzeese kabels opgeleverd, waardoor de overcapaciteit ontstond. Dit resulteerde in een moordende concurrentie tussen onderzeese kabel exploitanten en betekende het faillissement voor een groot aantal van hen. Ondertussen groeit de markt voor trans-Atlantische bandbreedte weer als kool, in 2008 met 38% en zijn de prijzen ook gestabiliseerd.

Nu er weer behoefte aan nieuwe trans-Atlantische capaciteit is, blijft het de vraag wie deze capaciteit gaat creëren en hoe het gefinancierd zal worden. De huidige onderzeese kabels zijn al afgeschreven. In de tarieven voor trans-Atlantische bandbreedte zijn de kosten voor de aanleg van de onderzeese kabel niet opgenomen. Om die reden zal bandbreedte via nieuw aan te leggen onderzeese kabels velen malen duurder zijn.

Het capaciteitstekort komt ook nog eens dichter bij de financiering en de bouw van een onderzeese kabel langdurige trajecten zijn. Indien er in 2014 daadwerkelijk een capaciteitstekort ontstaat, dan moet er al ruim van te voren worden begonnen met de aanleg van de nieuwe onderzeese kabels om het tekort op te kunnen vangen. Enige tijd zou gewonnen kunnen worden door het gebruik van 40 Gbps ethernet, maar volgens TeleGeography zal in de praktijk nog moeten blijken dat het ook werkt met lange onderzeese kabels.

Zou het gebruik van Content Delivery Networks (CDN’s) het trans-Atlantische bandbreedte tekort niet kunnen opvangen? Video is de belangrijkste drijvende kracht achter de toenemende bandbreedte in het algemeen. Het gebruik van CDN’s, zou er voor kunnen zorgen dat er minder trans-Atlantische bandbreedte capaciteit nodig is. Als een groot deel van de populaire video content maar één keer de oceaan over wordt gestuurd en daarna miljoenen keren wordt bekeken aan de andere kant van de oceaan, dan kan dat het gebruik van de trans-Atlantische verbindingen enorm ontlasten en de vraag naar bandbreedte een halt doen toe roepen.

Wanneer de tarieven voor trans-Atlantische capaciteit toenemen door een (dreigend) tekort, wordt het kosten-technisch mogelijk interessanter om met CDN’s te werken. Op die manier zou het dreigende trans-Atlantische een zichzelf-oplossend-probleem kunnen zijn.

De nieuwste bioscoophit legaal online kijken over IPv6? Dat kan! Limelight Networks heeft als eerste grote Content Delivery Network IPv6 ondersteuning in haar netwerk opgenomen. Online videotheek Netflix maakt hier meteen gebruik van door video’s via Limelight nu ook over IPv6 te streamen, zo hebben Limelight en Netflix op NANOG46 (pdf) bekend gemaakt.

Limelight noemt het niet verstoren van het IPv4 productie netwerk de belangrijkste uitdaging bij de implementatie van IPv6. Ook de stabiliteit en ondersteuning van IPv6 door fabrikanten van netwerkapparatuur noemt Limelight een uitdaging, evenals het vinden van voldoende IPv6-transits en -peerings. Als laatste is het uitgeven en bijhouden van alle IPv6 adressen die gebruikt worden binnen het netwerk een uitdaging op zichzelf.

De drijvende krachten achter de implementatie van IPv6 was dat Limelight klanten daar behoefte aan hadden en het feit dat IPv4-adressen opraken, hierdoor wordt er meer gebruik gemaakt van Carrier-grade NAT (CGN), waardoor CDN’s over IPv4 minder goed functioneren.

Netflix noemt de implementatie van IPv6 in haar eigen netwerk eenvoudig. Door twee medewerkers werd de IPv6 support binnen twee maanden tijd in het netwerk geïmplementeerd. Het interne netwerk van Netflix is op dit moment nog volledig IPv4. Door de A10, Citrix Netscaler en F5 loadbalancers van Netflix kunnen zowel IPv4- als IPv6-verbindingen worden afgehandeld. De binnenkomende IPv6-verbindingen worden omgezet naar IPv4-verbindingen naar de streaming- en webservers op het interne netwerk.

Het blog Living with IPv6 heeft een screenshot waarop te zien is hoe een film naar een machine wordt gestreamd naar een computer waarop de IPv4 ondersteuning is uitgeschakeld.

Zaterdag 22 november was er wat nieuws bij Google: een heus Live gestreamd concert: Youtube Live. Met optredens van diverse artiesten, waaronder de Nederlandse Esmee Denters, werden live op het Youtube kanaal gestreamd. Ondanks Google over een behoorlijk eigen Content Delivery Network (CDN) beschikt, heeft zij de hulp ingeroepen van Akamai (Dat o.a. ook de updates voor Microsoft verzorgd, RtH.) om de live streams naar de huiskamers te krijgen.

Anders dan de ‘progressive download’ zoals bij Youtube video’s komen bij live distributie van content veel andere zaken kijken. Dat was dan ook de reden voor Google om een ervaren partij in de armen te nemen. Officieel is dit niet bekend gemaakt, maar er was weinig keuze over. Volgens Techcrunch zou Google in gesprek zijn met drie partijen om tot een samenwerking te komen.

Geen van deze partijen had echter ervaring met het streamen van evenementen die meer dan 100.000 kijkers trokken, iets waar onze eigen NOS nog niet eens warm van loopt met bijna 1 miljoen kijkers in de piek van de Olympische Spelen en afgelopen zomer gehouden WK Voetbal. Daarom kwam Youtube bij Akamai terecht. Volgens de publiek beschikbare statistieken van de CDN hebben ongeveer 700.000 mensen het concert gevolgd. Omgerekend zou het dus wereldwijd om ca. 250 Gbit verkeer gaan.

Afgelopen vrijdag ben ik op de koffie geweest bij Denit Hosting Solutions, waar ik een gesprek had met algemeen directeur Dennis Bruin en een kijkje heb gekregen in de Denit cage in ”Redbus”.

Lees verder »