Vorige week delfde OPTA voor de Rotterdamse rechtbank het onderspit in het verweer van Speko tegen een boete die OPTA in verband met spamactiviteiten had opgelegd. Arjen Jongeling van Speko had daarop aangekondigd een schadeclaim tegen OPTA in te dienen in verband met de schade die de negatieve publiciteit rondom het boetebesluit had geleden, aan de andere kant gaf OPTA aan in hoger beroep te gaan tegen het vonnis.

Rejo Zenger van SpamVrij.nl reageert vandaag tegenover Planet Multimedia dat hij er al het vertrouwen in heeft dat OPTA in het hoger beroep wel met voldoende bewijzen zal komen, omdat die voldoende voorhanden zouden zijn. Volgens Rejo spreken de feiten voor zich en heeft Jongeling al veel dingen toegegeven, waaronder dat hij achter het pseudoniem Akin Franks, ‘de grootste spammer van Nederland’, zou zitten.

Veelvuldig is door Arjen Jongeling toegegeven dat hij ongevraagd e-mail naar bedrijven heeft gestuurd. Daarvoor stelt hij dan wel doodleuk dat dat geen spam is omdat het door artikel 11.8 van de Telecommunicatiewet niet strafbaar is gesteld, maar dat wil dan niet zeggen dat het ethisch verantwoord is dan wel dat je dan geen spammer bent. Of bestond het spam probleem niet toen de wet spammen nog niet strafbaar had gesteld?

Het is te hopen dat de rechter OPTA in hoger beroep in het gelijk stelt, maar wanneer blijkt dat de OPTA onzorgvuldig te werk is gegaan, dan hoop ik dat de rechter het vonnis in stand houdt. Gezien we nog steeds in een rechtstaat leven en dat onze bestuursorganen de regels die daarbij horen in acht nemen, is nog net even iets belangrijker, dan het al dan niet beboeten van mogelijk de grootste spammer van Nederland.

De rechtbank in Rotterdam heeft Speko b.v. in het gelijk gesteld in het verweer tegen een forse spamboete. Eind 2005 legde het College van de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) sancties op van in totaal EUR 60.000,- wegens het vermeend overtreden van het spamverbod. De OPTA nam aan dat Speko particulieren had ‘gespamd’ maar Speko had aanwijzingen dat activisten het bedrijf in discrediet wilden brengen door berichten uit Speko’s naam te versturen. Speko vroeg dus om technisch onderzoek maar de telecomwaakhond ‘wist niet hoe dat moest’.

In september 2004 verzond Speko een electronische mailing voor een leverancier van kantoorartikelen. Het bericht werd verzonden naar bedrijven, hetgeen is toegestaan volgens de Telecommunicatiewet. Desondanks kwamen er klachten van particulieren binnen op de website van de OPTA waardoor het erop leek dat er een fout was gemaakt bij de verzending. Alhoewel het bericht overduidelijk op bedrijven was gericht legde de OPTA toch een boete op.

Speko verweerde zich met het argument dat er onvoldoende forensisch onderzoek was gepleegd naar de klachten. ‘We vonden het raar dat men enerzijds bij ons onder politiebegeleiding het halve kantoor leeghaalde en anderzijds de klagers op de blauwe ogen geloofde,’ aldus Arjen Jongeling, directeur van Speko. ‘Zeker als je op het internet leest wat anti-spamactivisten ons allemaal toewensten naar aanleiding van de mailing mag je de conclusie trekken dat de klager niet per sé lieverdjes hoeven zijn. Mijn gezin is zelfs met de dood bedreigd.’ Het College trok zich daar weinig van aan en volstond met het per post verzamelen van een viertal verklaringen op standaard formulieren. Daar kwam nog bij dat de OPTA weigerde de identiteit van de klagers bekend te maken zodat Speko ze had kunnen horen. Op deze manier kregen Speko en haar opdrachtgever volgens de rechtbank geen faire kans zich te verdedigen.

Uiteindelijk overlegde de OPTA de e-mailadressen van de klagers maar dat was voor de rechtbank onvoldoende en ook nog te laat. ‘Overigens bleek alleen al uit die lijst dat het onderzoek rammelde aangezien sommige adressen toch van bedrijven bleken te zijn of niet tot een persoon herleidbaar waren,’ aldus Jongeling.

Speko heeft ook nog aangevoerd dat een onbekende derde copieën van de e-mailberichten via onbeveiligde computers (zogenaamde ‘proxies’) zou kunnen hebben doorgestuurd naar particulieren. Hoe dat moet wordt door eerdergenoemde activisten beschreven op het internet. In vaktermen heet dat een ‘joe-job’; spam versturen namens een ander met het doel die zwart te maken. Tijdens de rechtzaak kwam echter naar voren dat de OPTA eigenlijk niet wist hoe je via proxies de verzendende computer kunt opsporen. Derhalve was er geen onderzoek naar gedaan.

De rechtbank oordeelt echter dat het boven elke twijfel verheven moet zijn dat de berichten rechtstreeks van de verzender afkomstig zijn.